Zaburzenia psychiczne klasyfikacja

Cyklotymia jest określana, jako małe zaburzenie psychiczne, określane też jako stan depresyjny, który jednak zwykle nie wymaga leczenie farmakologicznego. Cyklotymia często porównywalna jest do dystymii, jednak oba schorzenia psychicznie dość bardzo się z siebie różnią.

Zaburzenie psychiczne W poniższym artykule skoncentrujemy się na prawdziwym zaprezentowaniu, czym stanowi przedstawiona anomalia psychiczna. Zaczynając więc z początku, cyklotymia jest zaburzeniem psychicznym. Że żyć czynnikiem jadącym do powstania choroby afektywnej dwubiegunowej. Jej poznanie jest dodatkowe zwykle w głównej i trzeciej części życia człowieka, godzi się zazwyczaj z nadużywaniem alkoholu i odprowadza do ważnej destabilizacji w życiu społecznym.

Leczenie Oczywiście, wykryta cyklotymia powinna zostać już poddania leczeniu. Jednak, jak wspomniano wcześniej, nie będzie zatem stricte leczenie farmakologiczne, podobne do zabiegu leczenia depresji, bowiem podawane preparaty będą stanowiły często zadanie stabilizujące nastrój, a dopełnieniem działania będzie psychoterapia.

Fazy Zapadnięcie na cyklotymię ukazuje się uciążliwymi zmianami nastroju. Ważna ją rozdzielić na dwie fazy:

Faza subdepresji, na którą komponują się: abulia, czyli kłopot z podejmowaniem decyzji, apatia, spadek libido oraz permanentne zmęczenie i fakty z kolekcją, zaburzenia łaknienia, bezsenność, ciągłe poczucie pustki, smutku i minusie wsparcia, nieumiejętność odczuwania przyjemności, zaniedbywanie się, brak energii, pesymistyczne wyobraźni i wycofanie społeczne. Faza hipomanii, czyli dobry stan, wesołość, euforia, wysoka samoocena i pewność siebie, wzmożony popęd seksualny, pobudzenie psychoruchowe i zmniejszone zapotrzebowanie na sen, gonitwa myśli, słowotok, spadek zdolności racjonalnego myślenia, problemy z kolekcją uwagi, siła i wrogość, poczucie mocy i entuzjazm, podejmowanie ryzykownych zachowań, urojenia.

Wada ta zwykle pojawia się u osób, które narzekają na dwubiegunowość. Gra tym wpływ posiadają więcej takie składniki jak duży stopień kortyzolu, niski poziom serotoniny, kiedy i więcej stresujące sytuacje. Też znacznie silny wpływ są też wychowanie i środowisko, w której odbywają potencjalnie chorujące osoby.