Strefy zagrozenia terrorystycznego

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to prawo Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów dedykowanych do wykorzystywania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest doskonała większość maszyn oraz narzędzi wykorzystywanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy narzędzi i układów ochronnych kierowanych do korzystania w okolicach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Także do niedawna przepisy dotyczące bezpieczeństwa w jednych państwach Unii Europejskiej różniły się między sobą, co czyniło istotne utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Z tegoż czynnika powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe wzory i wyłącznie ułatwiła obieg produktów w Zgodzie Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym celem dyrektywy ATEX jest zapewnienie wolnego przepływu towarów zapewniających znaczny stopień ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń oddanych do funkcji w okolicach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która wniknęła w życie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną też ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, jaka z zmianie dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa książki w znaczeniach, gdzie istnieje ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła zmuszać do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex